| تبليغات | X |
|
شبی از میان این شبهای سیاه از راه می رسد. که نه سخنی با لبانم می گویم و نه گله ای از دلتنگی های مداوم می کنی! شبی که مانند همه ی این شبهای انتظار، هر دو بیداریم و واژه ی عشق را لمس می کنیم... هر دو بیداریم و در واژه ی عشق غرق می شویم... لیک آنبار در کنار هم، روبروی هم! و این ما شدن ما جایگزین واژه می شود و حقیقت جایگزین رویای دیرینه مان! ... همه جا سیاه و لبریز از آرامش که تنها صدای ضربان قلب تو را من، و صدای تنفس مرا، تو می شنوی! نه حرف می زنم ، نه حرف می زنی... نه می خندم، نه می خندی... نه می بوسم، نه می بوسی.. نه به ساعت نگاه می کنم و نه مضطرب که چه وقت دیدارمان پایان خواهر یافت ؟ ... قطره های شمع نگاهت را به نگاهم منعکس می کند، می نگرم می نگری و چشمان به چشمان می گویند، از دلتنگی غم دوری و عشق عشق عشق... ... سپس، آکنده از تو در آغوش تو گم خواهم شد و لمس دستانت دیوانه وار سرشارم می کند... آنگاه که مرا می بوسی، هر بوسه ات نغمه ایست عشق گونه که روحم را نوازش می دهد... آنگاه که لبانت با لبانم یکی می شود، پیکرم دیگر تاب آنهمه عشق را ندارد، در جسمم نمی گنجم و مرا به عمق نغمه ی عشق که نادیدنی ست، می بری... من در کنار تو و تو هر آنچه که می خواهم در کنار منی... و این ستایش عشق تنها سرمایه ی خوشبختی ماست! ... آنشب، آنشب چه زود، چه دیر، ز راه خواهد رسید و فصل تاره ی خوشبختی در زندگی مان نیز جوانه خواهد زد... ۱۹:۳۰ ...بهار ۱۳۸۸
... مدتی است نمی نویسم... تنها می بینم و به دستانم اجازه این را می دهم که با اجزای صورتکها بازی کند... تمرین می کنم...هم خوب است...هم لذت بخش است... با رسامی می شود جزء جزء چهره هرکس را تجزیه کرد و اکنون می دانم که چهره ی هرکس حالت منحصر به فرد خودش را دارد... زمان پا به پای حرکت دستانم می دود و من فقط این را پیش خودم تکرار می کنم که: "ای کاش دیدن چهره ی درونی هرکس هم ممکن بود! "... برای دیدن تمرین هایم در چند روز اخیر میتوانید به آدرس زیر مراجعه کنید:
|
About
اینجا حکم دفترم را دارد
Home
|
